Ο επόμενος ήρωας ταινίας μπορεί να ξεκινήσει στη Lyfera

Ο κινηματογράφος δημιουργούσε ανέκαθεν ανθρώπους που δεν υπήρχαν πριν τους φανταστεί κάποιος. Ακόμη κι όταν ο ερμηνευτής είναι πραγματικός, η ταυτότητα που συναντάμε στην οθόνη διαμορφώνεται από το casting, το σενάριο, τα κοστούμια, το μακιγιάζ, τη διεύθυνση φωτογραφίας, τον σχεδιασμό παραγωγής και την ερμηνεία. Η γενετική ΤΝ εισάγει ακόμη μία δυνατότητα σε αυτή τη διαδικασία: ένας χαρακτήρας μπορεί να ξεκινήσει ως τεχνητή ταυτότητα της οποίας τα οπτικά χαρακτηριστικά αναπτύσσονται πριν εμπλακεί ένας ηθοποιός, ένα τμήμα κοστουμιών ή ένα φυσικό σκηνικό. Για τους κινηματογραφιστές που εξερευνούν χαρακτήρες-ανθρωπόμορφα όντα με ΤΝ, το ενδιαφέρον ερώτημα είναι πώς αυτή η ταυτότητα μπορεί να αποκτήσει αρκετή συνέχεια και εξειδίκευση ώστε να υποστηρίξει μια ιστορία.

Μεγάλο μέρος της γοητείας του σχεδιασμού χαρακτήρων με ΤΝ έχει μέχρι στιγμής συνδεθεί με τη μεμονωμένη εννοιολογική εικόνα. Εμφανίζεται ένα καθηλωτικό πρόσωπο, ένα κοστούμι υποδεικνύει μια κατεύθυνση ή ένας ασυνήθιστος συνδυασμός υλικών κάνει ένα φανταστικό πλάσμα να μοιάζει αληθοφανές. Αυτές οι εικόνες μπορεί να είναι χρήσιμες, όμως ένας κινηματογραφικός χαρακτήρας πρέπει να αντέχει πέρα από τις συνθήκες που έκαναν επιτυχημένη την πρώτη εικόνα. Πρέπει να αναγνωρίζουμε το ίδιο άτομο σε κοντινό και σε γενικό πλάνο, τη νύχτα και στο φως της ημέρας, πριν και μετά από μια αλλαγή κοστουμιού και, τελικά, μέσα από γεγονότα που μεταβάλλουν την εμφάνισή του.

Αυτή η απαίτηση αλλάζει το τι αξίζει να αναπτυχθεί. Η εικόνα γίνεται η αρχή μιας διερεύνησης ενός χαρακτήρα, όχι το σημείο στο οποίο τελειώνει η διερεύνηση.

Από την εικόνα στον χαρακτήρα

Το πρώτο ερώτημα αφορά το ποια χαρακτηριστικά ανήκουν στην ταυτότητα και ποια σε μια συγκεκριμένη ερμηνεία της. Το σχήμα του κρανίου, η σχέση ανάμεσα στο κεφάλι και τους ώμους, μια χαρακτηριστική στάση του σώματος ή μια ασυνήθιστη διάταξη αισθητηριακών στοιχείων μπορούν να γίνουν εξίσου αναγνωρίσιμα με ένα κομμάτι ρουχισμού. Αυτά τα χαρακτηριστικά παρέχουν τη δομή που κάνει κατανοητές τις μεταγενέστερες αλλαγές. Αν αλλάξουν όλα ταυτόχρονα, ο θεατής έχει ελάχιστους λόγους να εκλάβει την επόμενη εικόνα ως μια ακόμη εμφάνιση του ίδιου χαρακτήρα.

Τα ανθρωποειδή κάνουν αυτή τη διάκριση ιδιαίτερα εμφανή, επειδή το σώμα τους δεν χρειάζεται να ακολουθεί την ανατομία ενός ανθρώπινου ερμηνευτή. Μια κεραμική επιφάνεια, μια ημιδιαφανής μεμβράνη ή μια μεταλλική κατασκευή που έχει αλλοιωθεί από επανειλημμένες επισκευές μπορούν να υποδηλώνουν διαφορετική προέλευση. Μια άρθρωση μπορεί να υποδηλώνει περιορισμό στην κίνηση· ένα πρόσωπο χωρίς οικεία μάτια μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο το κοινό αντιλαμβάνεται την προσοχή. Οι επιλογές υλικών μπορούν επομένως να μεταφέρουν πληροφορίες για μια φανταστική τεχνολογία, μια κοινωνική θέση ή τον σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε αρχικά ένα ον.

Σκεφτείτε τη διαφορά ανάμεσα σε μια ζημιά που προστέθηκε για να δείχνει ένας χαρακτήρας δραματικός και σε μια επισκευή που φαίνεται να έγινε με ό,τι υλικό ήταν διαθέσιμο. Η δεύτερη επιλογή εγείρει ερωτήματα για τις συνθήκες του χαρακτήρα. Κάποιος συντηρούσε αυτό το σώμα και η επισκευή μπορεί να μας λέει κάτι για όσα θεωρούσε σημαντικά. Μια μικρή, συνεκτική λεπτομέρεια μπορεί να προσφέρει σε έναν συγγραφέα περισσότερο υλικό από μια περίτεχνη επιφάνεια, τα χαρακτηριστικά της οποίας δεν σχετίζονται μεταξύ τους.

Στο Lyfera, αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους συνεργαζόμαστε με τεχνητές ταυτότητες. Το ανθρωποειδές ρόστερ παρέχει διακριτά οπτικά σημεία εκκίνησης, τα οποία μπορούν να διερευνηθούν μέσα από διαφορετικούς ρόλους. Στις εικόνες που συνοδεύουν αυτό το άρθρο, τα υπάρχοντα ταλέντα επανερμηνεύονται μέσα από φανταστικές ενδυμασίες και σκηνικά. Αυτές οι σκηνές είναι εκδοτικές ιδέες, όμως τα πρόσωπα και τα χαρακτηριστικά δομικά στοιχεία τους προέρχονται από ταυτότητες που ήδη περιλαμβάνονται στο ρόστερ.

Η συνέχεια γίνεται μέρος του σχεδιασμού

Τα εργαλεία παραγωγής επιτρέπουν τη διερεύνηση εναλλακτικών όσο ένας χαρακτήρας βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση. Ένας σκηνοθέτης μπορεί να συγκρίνει μια τελετουργική ενδυμασία με μια πρακτική, να τοποθετήσει τον χαρακτήρα σε ένα άγνωστο κλίμα ή να εξετάσει πώς θα μπορούσε να αλλάξει ένα σώμα μετά από χρόνια χρήσης. Η αξία αυτών των πειραμάτων εξαρτάται από το αν απαντούν σε ένα δημιουργικό ερώτημα. Η παραγωγή περισσότερων παραλλαγών δεν κάνει από μόνη της έναν χαρακτήρα πιο ολοκληρωμένο.

Ένα χρήσιμο ερώτημα είναι αν ένα αναγνωριστικό χαρακτηριστικό παραμένει ευδιάκριτο όταν αλλάζει το πλαίσιο. Ένα γωνιώδες κεφάλι μπορεί να φαίνεται ξεχωριστό μπροστά σε ένα απλό φόντο, αλλά να χάνεται μέσα σε πυκνή αρχιτεκτονική. Ένα λεπτό μοτίβο στο δέρμα μπορεί να έχει σημασία σε ένα κοντινό πλάνο και να μην προσθέτει σχεδόν τίποτα σε ένα μακρινό. Η έγκαιρη παρατήρηση αυτών των διαφορών βοηθά τον καλλιτεχνικό διευθυντή να αποφασίσει ποια χαρακτηριστικά πρέπει να διατηρούν την αναγνωρισιμότητα σε κάθε κλίμακα.

Το πλαίσιο ταυτότητας της Lyfera, που περιλαμβάνει τα Soul, Passport και τις οπτικές αναφορές, προσδίδει σε αυτή την εργασία μια οργανωτική αρχή, η οποία περιγράφεται στο Πώς λειτουργεί. Η ταυτότητα παρέχει ένα σημείο αναφοράς για τις επόμενες αναπαραστάσεις. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με εγγύηση ότι κάθε παραγόμενο καρέ θα διατηρεί κάθε χαρακτηριστικό: η συνέχεια εξακολουθεί να απαιτεί σύγκριση, επιλογή και διόρθωση.

Για μια παραγωγή, η διάκριση έχει σημασία, επειδή ένας σκόπιμος μετασχηματισμός και μια τυχαία ασυνέπεια μπορεί αρχικά να μοιάζουν. Μια πλάκα του προσώπου που λείπει μπορεί να είναι συνέπεια ενός γεγονότος της ιστορίας ή απλώς αποτέλεσμα μιας παραγωγής που δεν διατήρησε τον σχεδιασμό. Μια εγκεκριμένη αναφορά και ένα αρχείο των προβλεπόμενων αλλαγών επιτρέπουν στην ομάδα να διακρίνει τις δύο περιπτώσεις. Ο χαρακτήρας μπορεί να εξελίσσεται, ενώ το σκεπτικό πίσω από αυτή την εξέλιξη παραμένει διαθέσιμο στους ανθρώπους που τον αναπτύσσουν.

Χτίζοντας έναν κόσμο από τον χαρακτήρα

Ένας επαρκώς συγκεκριμένος χαρακτήρας μπορεί να αρχίσει να υποδεικνύει τον κόσμο γύρω του. Η κατασκευή ενός σώματος υποδηλώνει υλικά, εργαλεία και συστήματα συντήρησης. Τα ρούχα υποδηλώνουν κλίμα ή συμβάσεις. Ακόμη και η θέση ενός μεντεσέ μπορεί να εγείρει ερωτήματα για τους χώρους στους οποίους σχεδιάστηκε να κατοικεί αυτό το σώμα.

Η δημιουργία κόσμου μπορεί, επομένως, να προχωρά προς τα έξω από το άτομο. Αντί να σχεδιάσει ένα πλήρες σύμπαν και έπειτα να βρει κάποιον για να το κατοικήσει, μια δημιουργική ομάδα μπορεί να εξετάσει τις συνέπειες της κατασκευής ενός χαρακτήρα. Ένα ανθρωπόμορφο ον που έχει κατασκευαστεί για να λειτουργεί σε διαβρωτικό περιβάλλον μπορεί να διαθέτει προστατευμένους μηχανισμούς και αντικαταστάσιμες εξωτερικές επιφάνειες. Ένα ον που προορίζεται να αντέξει για έναν αιώνα θα μπορούσε να συσσωρεύσει στρώματα τεχνολογίας από διαφορετικές περιόδους, μετατρέποντας το σώμα του σε καταγραφή της κοινωνίας που το διατηρούσε σε λειτουργία.

Η σχέση μπορεί επίσης να λειτουργεί στο επίπεδο του οπτικού ρυθμού. Η ραβδωτή δομή του προσώπου της Inês Silveira και τα ψηλά κρανιακά στοιχεία υποδηλώνουν μια αρχιτεκτονική γλώσσα που μπορεί να εξελιχθεί σε κίονες, θαλάμους και αστικά περιγράμματα. Η εικόνα συμφραζομένων σε αυτή την ενότητα εξερευνά αυτή τη δυνατότητα. Το περιβάλλον επινοήθηκε για το άρθρο και δεν παρουσιάζεται ως καθιερωμένο μέρος της ιστορίας του ταλέντου.

Τέτοιες συνδέσεις προσδίδουν σε ένα φανταστικό σκηνικό έναν βαθμό εσωτερικής λογικής. Προσκαλούν το κοινό να πιστέψει ότι το σώμα και ο κόσμος προέκυψαν από συναφείς συνθήκες, ακόμη κι όταν κανένα από τα δύο δεν έχει αντίστοιχο στον πραγματικό κόσμο. Για την επιστημονική φαντασία, αυτή η συνοχή είναι συχνά πιο χρήσιμη από τη συσσώρευση άγνωστων αντικειμένων απλώς και μόνο για να φαίνεται μια σκηνή φουτουριστική.

Ένα νέο υλικό για την προπαραγωγή ταινιών

Οι άμεσες εφαρμογές δεν εξαρτώνται από την προοπτική αυτόματης δημιουργίας μιας ολόκληρης ταινίας. Οι τεχνητές ταυτότητες μπορούν ήδη να λειτουργήσουν ως υποκείμενα οπτικής εξερεύνησης: προτάσεις χαρακτήρων, μελέτες κοστουμιών, βασικά εικαστικά, αφίσες και εικόνες που βοηθούν να μεταδοθεί η ατμόσφαιρα μιας προτεινόμενης παραγωγής. Καθένα από αυτά έχει διαφορετικό σκοπό και μια χρήσιμη εικόνα κάνει αυτόν τον σκοπό σαφέστερο.

Ένας σκηνοθέτης μπορεί να θέλει να κατανοήσει τη σχέση μεταξύ δύο χαρακτήρων πριν δεσμευτεί σε μια σκηνή. Ένας σεναριογράφος μπορεί να διαπιστώσει ότι, βλέποντας τους σωματικούς περιορισμούς ενός χαρακτήρα, αλλάζει μια δράση που είχε γράψει. Ένας σκηνογράφος μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα concept για να συζητήσει τη σχέση μεταξύ κοστουμιού και περιβάλλοντος. Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα γίνεται κάτι συγκεκριμένο που οι συνεργάτες μπορούν να εξετάσουν και για το οποίο μπορούν να διαφωνήσουν.

Υπάρχει ένα σαφές πρακτικό όριο ανάμεσα σε αυτή την εργασία και σε ένα ολοκληρωμένο στοιχείο παραγωγής. Μια πειστική στατική εικόνα δεν δείχνει πώς κινείται μια άρθρωση, αν ένα κοστούμι μπορεί να κατασκευαστεί ή αν μια ερμηνεία θα παραμείνει πειστική σε όλη τη διάρκεια μιας σεκάνς. Το μοντελάρισμα, το rigging, η ερμηνεία, το animation και το compositing έχουν τις δικές τους απαιτήσεις. Οι ιδέες που παρουσιάζονται εδώ δείχνουν μια συντακτική κατεύθυνση· δεν αποτελούν απόδειξη ότι η Lyfera παρέχει αυτά τα στάδια παραγωγής ως μία ενιαία υπηρεσία.

Με αυτή τη διάκριση κατά νου, οι τεχνητοί ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες μπορούν να κάνουν μια πρώιμη δημιουργική συζήτηση πιο συγκεκριμένη. Προσφέρουν έναν τρόπο να διερευνηθούν αποφάσεις προτού αυτές ενσωματωθούν σε μια πολύ μεγαλύτερη παραγωγή.

Τι έχει σημασία μετά τη δημιουργία ενός προσώπου

Καθώς τα πειστικά παραγόμενα πορτρέτα γίνονται πιο προσβάσιμα, η ικανότητα δημιουργίας ενός ελκυστικού προσώπου είναι λιγότερο πιθανό να αρκεί για έναν αξιομνημόνευτο χαρακτήρα. Η πιο απαιτητική δουλειά αφορά όσα παραμένουν σταθερά κάτω από διαφορετικές εμφανίσεις και όσα το κοινό αρχίζει να συνδέει με το συγκεκριμένο άτομο.

Ένα ιδιαίτερο πρόσωπο μπορεί να δημιουργήσει μια πρώτη εντύπωση, όμως ένας χαρακτήρας κερδίζει τη θέση του σε μια ιστορία μέσα από τις σχέσεις, τις επιλογές και τις συνέπειες. Ο οπτικός σχεδιασμός μπορεί να προετοιμάσει το έδαφος γι’ αυτή τη δουλειά. Μπορεί να υποδηλώσει ευαλωτότητα, να αποκρύψει πληροφορίες ή να κάνει μια σωματική αλλαγή σημαντική, αρκεί αυτές οι λεπτομέρειες να παραμένουν συνδεδεμένες με την εξέλιξη της ιστορίας.

Αυτή είναι η δυνατότητα που μας ενδιαφέρει στις τεχνητές ταυτότητες. Ένα ταλέντο μπορεί να προσφέρει ένα αναγνωρίσιμο σημείο εκκίνησης για έναν ανταγωνιστή, έναν ταξιδιώτη, έναν φύλακα ή ένα ον του οποίου ο ρόλος δεν έχει ακόμη γραφτεί. Οι ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες στο ρόστερ της Lyfera μπορούν να αντιμετωπιστούν με αυτό το πνεύμα: ως ταυτότητες από τις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί μια δημιουργική κατεύθυνση, με τον τελικό χαρακτήρα να διαμορφώνεται από τους ανθρώπους που αναπτύσσουν το έργο.

Ο επόμενος κινηματογραφικός ήρωας μπορεί να ξεκινήσει από τη Lyfera, καθώς το πρώτο στάδιο του casting ενδέχεται όλο και περισσότερο να περιλαμβάνει μια ταυτότητα που έχει δημιουργηθεί ειδικά για να διερευνηθεί. Το αν αυτή η ταυτότητα μπορεί να σηκώσει μια ταινία θα εξακολουθεί να εξαρτάται από την ιστορία και από τις αποφάσεις που μετατρέπουν μια εντυπωσιακή εμφάνιση σε κάποιον που το κοινό θέλει να ακολουθήσει.