ใบหน้าใหม่ของโฆษณาไม่จำเป็นต้องเป็นมนุษย์

โฆษณาใช้ผู้คนเป็นส่วนหนึ่งของภาษาของแบรนด์มาโดยตลอด ใบหน้าไม่ได้มีหน้าที่เพียงสาธิตผลิตภัณฑ์ แต่ยังสื่อถึงบุคลิก ความใฝ่ฝัน การอ้างอิงทางวัฒนธรรม และวิธีเฉพาะในการเป็นส่วนหนึ่งของโลก นี่จึงเป็นเหตุผลที่การคัดเลือกนักแสดงยังคงเป็นการตัดสินใจเชิงสร้างสรรค์ที่สำคัญ แม้ในแคมเปญที่ผู้ชมอาจไม่มีวันรู้จักชื่อของผู้แสดงก็ตาม

พรสวรรค์สังเคราะห์ช่วยขยายขอบเขตของการตัดสินใจนี้ ตัวแบบของแคมเปญสามารถพัฒนาขึ้นด้วยความพิถีพิถันในระดับเดียวกับที่ใช้กับผลิตภัณฑ์ พื้นที่ หรืออัตลักษณ์ทางภาพ ฮิวแมนนอยด์ AI ในงานโฆษณาน่าสนใจเป็นพิเศษในแง่นี้ เพราะ ตัวร่างกายเองสามารถกลายเป็นส่วนหนึ่งของคำศัพท์ของแคมเปญได้ตั้งแต่สัดส่วนและวัสดุของพื้นผิว ไปจนถึงวิธีที่ร่างกายรับแสง

โอกาสเชิงสร้างสรรค์อยู่ที่การพัฒนาตัวตนซึ่งมีลักษณะเฉพาะที่การคัดเลือกแบบทั่วไปไม่อาจมอบให้ได้ จากนั้นจึงตัดสินใจว่าลักษณะเหล่านั้นจะมีส่วนช่วยแคมเปญอย่างไร ร่างกายที่ไม่คุ้นเคยอาจดึงดูดความสนใจได้ในเบื้องต้น แต่แคมเปญยังจำเป็นต้องแสดงให้เห็น ว่าเหตุใดตัวแบบนี้จึงเหมาะสมกับแนวคิดนี้โดยเฉพาะ.

การคัดเลือกยังคงเป็นคำถามเรื่องอัตลักษณ์

คำถามแรกในการคัดเลือกตัวแบบสังเคราะห์นั้นคุ้นเคยดี นั่นคือ ใครสามารถเป็นตัวแทนของแบรนด์ได้อย่างมีความเฉพาะเจาะจงและรู้สึกเป็นธรรมชาติ ตัวแบบที่โดดเด่นที่สุดไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดเสมอไป ลักษณะที่ไม่ธรรมดาอาจมีคุณค่าเพราะสร้างความสัมพันธ์ที่ส่งเสริมกันระหว่างตัวแบบกับผลิตภัณฑ์ สถานที่ หรือท่าทีของแคมเปญ

บรีฟด้านเทคโนโลยีที่ให้ความสำคัญกับความแม่นยำอาจเลือกตัวละครที่มีโครงสร้างเป็นระเบียบอย่างเห็นได้ชัด แนวคิดด้านแฟชั่นอาจได้ประโยชน์จากร่างกายที่สร้างแรงตึงให้กับรูปทรงของเครื่องแต่งกาย ส่วนองค์ประกอบแนวลักชัวรีอาจต้องการตัวตนที่ดูห่างไกลและมีลักษณะเหมือนประติมากรรมมากกว่า โดยความนิ่งของตัวละครเปิดพื้นที่ให้วัสดุโดยรอบปรากฏคุณสมบัติของตนเองอย่างชัดเจน สิ่งเหล่านี้เป็นทิศทางเชิงสร้างสรรค์ที่เป็นไปได้ ไม่ใช่กฎตายตัวว่าภาคส่วนใดควรมีหน้าตาอย่างไร

ประวัติศาสตร์ภาพถ่ายแฟชั่นของ รายชื่อตัวละครฮิวแมนนอยด์ใน Lyfera เป็นวิธีที่มีประโยชน์ในการสำรวจความแตกต่างเหล่านี้ รูปทรงเรขาคณิตแบบเหลี่ยมของ Saga Møller ใบหน้าแบบตาข่ายลวดของ Aava Lehtonen และหมวกนิรภัยสีอำพันโปร่งแสงของ Tessa Calloway สื่อความหมายไม่เหมือนกัน การเลือกแต่ละตัวทำให้แคมเปญเปลี่ยนไปตั้งแต่ก่อนตัดสินใจเรื่องแสงหรือสถานที่ถ่ายทำ

เรื่องนี้ยังอธิบายได้ว่าทำไมการใช้ตัวละครเดียวกันกับทุกคอนเซ็ปต์จึงทำให้โอกาสจำนวนมากสูญเปล่า รายชื่อจะมีประโยชน์เมื่อความแตกต่างของแต่ละตัวนำไปสู่แนวคิดที่แตกต่างกัน หน้าที่ของการคัดเลือกคือการมองให้ออกว่าอัตลักษณ์ใดเปิดทางให้เกิดความเป็นไปได้ที่เหมาะสม จากนั้นพัฒนาความเป็นไปได้เหล่านั้นโดยไม่ทำให้ทุกตัวกลายเป็นเพียงรูปแบบต่าง ๆ ของตัวละครอนาคตแบบเดียวกัน

วัสดุและผิวกายกลายเป็นส่วนหนึ่งของภาษาของแบรนด์

เมื่อตัวละครไม่จำเป็นต้องจำลองกายวิภาคของมนุษย์ พื้นผิวของตัวละครก็สามารถมีบทบาทได้กว้างขึ้นมาก โลหะ เซรามิก ชั้นโปร่งแสง เส้นใยสังเคราะห์ และเยื่อหุ้มเนื้อนุ่ม สามารถนำมาผสมผสานกับแนวทางต่าง ๆ ในการออกแบบข้อต่อ โครงสร้างใบหน้า และเส้นแบ่งระหว่างร่างกายกับเสื้อผ้า

ตัวเลือกเหล่านี้สามารถสร้างความเชื่อมโยงกับผลิตภัณฑ์ได้โดยไม่ต้องจำลองผลิตภัณฑ์นั้นตรง ๆ คอนเซ็ปต์ยานยนต์อาจเชื่อมโยงแรงตึงของพื้นผิวตัวละครเข้ากับการออกแบบภายในรถยนต์ เรื่องราวแฟชั่นอาจใช้ร่างกายที่แข็งเพื่อเผยให้เห็นความนุ่มของเนื้อผ้า ส่วนแคมเปญเทคโนโลยีอาจสำรวจว่าตัวละครดูเหมือนรับรู้สภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างไร ทำให้แนวคิดผลิตภัณฑ์เชิงนามธรรมปรากฏเป็นรูปธรรมผ่านท่วงท่าและโครงสร้าง

ความแตกต่างระหว่างความเชื่อมโยงที่มีความหมายกับเอฟเฟกต์เพื่อการตกแต่งจะเห็นได้ชัดเมื่อเราถามว่าทำไมจึงเลือกใช้วัสดุนั้น โครเมียมที่เลือกเพียงเพราะดูเป็นอนาคต อาจสร้างภาพที่คุ้นเคยได้อย่างรวดเร็ว ขณะที่การเลือกใช้การสะท้อนแสง พื้นผิว หรือระดับความโปร่งแสงเฉพาะเพื่อสนับสนุนแนวคิดหลักของแคมเปญ ย่อมมีหน้าที่ที่ชัดเจนกว่า

เส้นใยละเอียดที่ลอยตัวของ Solveig เป็นตัวอย่างหนึ่ง เมื่อมองในระดับภาพพอร์ตเทรต เส้นใยเหล่านี้สร้างใบหน้าที่ไม่ธรรมดา แต่เมื่อมองใกล้ขึ้นก็จะเห็นเป็นเส้นแต่ละเส้นที่มีน้ำหนัก ระยะห่าง และสีที่เปลี่ยนแปลง การพัฒนาลักษณะนี้ให้กลายเป็นภาษาภาพของแคมเปญ อาจเชื่อมโยงตัวละครเข้ากับพื้นผิวแบบทอ สถาปัตยกรรมแบบจับจีบ หรือวิธีที่แสงเคลื่อนผ่านวัสดุ ภาพตามบริบทในส่วนนี้สำรวจความสัมพันธ์เหล่านั้นผ่านการศึกษาด้านแฟชั่นที่สร้างขึ้น

เมื่อมีผลิตภัณฑ์จริงเข้ามาเกี่ยวข้อง การสำรวจดังกล่าวต้องแยกออกจากการกล่าวอ้างเกี่ยวกับตัวผลิตภัณฑ์เอง พื้นผิวที่สร้างขึ้นสามารถใช้เพื่อถ่ายทอดบรรยากาศของแคมเปญได้ ขณะที่บรรจุภัณฑ์ โครงสร้าง และรายละเอียดด้านการใช้งานยังคงต้องนำเสนออย่างถูกต้องในส่วนของตนเอง ภาพคอนเซ็ปต์ที่น่าดึงดูดไม่ได้ยืนยันความถูกต้องนั้นโดยอัตโนมัติ

ทาเลนต์หนึ่งเดียวในแคมเปญต่าง ๆ

นักแสดงที่ปรากฏซ้ำสามารถสะสมความหมายผ่านแคมเปญต่าง ๆ ได้ ผู้ชมจะเริ่มจดจำใบหน้าและเชื่อมโยงกับการปรากฏตัวครั้งก่อน ๆ แม้ฉากหรือผลิตภัณฑ์จะเปลี่ยนไป แอมบาสเดอร์แบรนด์เสมือนสามารถพัฒนาความสัมพันธ์ในลักษณะเดียวกันได้ ตราบใดที่อัตลักษณ์ยังคงสอดคล้องกันมากพอให้ความเชื่อมโยงเหล่านั้นก่อตัวขึ้น

ความสอดคล้องดังกล่าวไม่ได้หมายความว่าทุกภาพต้องดูเหมือนกัน ทาเลนต์เดียวกันอาจปรากฏตัวในองค์ประกอบภาพแบบสตูดิโอที่เรียบสุขุม แล้วต่อมาอยู่ในฉากภายนอกอันกว้างใหญ่ เสื้อผ้า บรรยากาศ และท่าทางอาจเปลี่ยนแปลงได้ ขณะที่โครงสร้างใบหน้าหรือลักษณะทางกายภาพที่จดจำได้ยังคงเชื่อมโยงการปรากฏตัวแต่ละครั้งเข้าด้วยกัน

ความยากคือ ความหลากหลายอาจค่อย ๆ กลายเป็นความคลาดเคลื่อนได้ง่ายหากสัดส่วน ลักษณะการตอบสนองของพื้นผิว และรายละเอียดที่ใช้ระบุตัวตนเปลี่ยนไปโดยไม่ตั้งใจ ผู้ชมอาจกำลังมองเห็นตัวละครหลายตัวที่มีความเกี่ยวข้องกันเพียงเลือนราง แทนที่จะเป็นตัวตนเดียวที่ปรากฏต่อเนื่อง ดังนั้นการรักษาอัตลักษณ์ของสิ่งประดิษฐ์จึงต้องอาศัยงานบรรณาธิการ: การคัดเลือกข้อมูลอ้างอิงการตัดสินใจว่าสิ่งใดเปลี่ยนแปลงได้ และการตรวจสอบว่าผลลัพธ์ยังคงเป็นทาเลนต์ที่ตั้งใจไว้หรือไม่

แนวทางของ Lyfera ต่ออัตลักษณ์ที่คงอยู่อย่างต่อเนื่อง มีความเกี่ยวข้องกับความแตกต่างดังกล่าว ทาเลนต์ทำหน้าที่เป็นจุดอ้างอิงต่อเนื่อง ซึ่งสามารถนำไปพัฒนาการนำเสนอรูปแบบใหม่ได้ ในภาพคู่ประกอบหัวข้อนี้ Inês Silveira ปรากฏในบริบทภาพที่เสนอไว้สองแบบ ขณะที่หน้ากากลอนและเค้าโครงศีรษะยังคงช่วยให้จดจำตัวตนเดียวกันได้ ภาพคู่นี้เป็นการสำรวจเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่การอ้างว่ามีความสอดคล้องสมบูรณ์แบบ หรือเป็นบันทึกของแคมเปญที่ว่าจ้างจริงสองแคมเปญ

สำหรับแบรนด์ คำถามในระยะยาวคือความต่อเนื่องนั้นจะมีความหมายต่อผู้ชมหรือไม่ ความคุ้นเคยต้องสร้างผ่านคุณภาพและความเกี่ยวข้องของการปรากฏตัวแต่ละครั้ง ไม่อาจสรุปได้เพียงเพราะใช้ไฟล์ตัวละครเดิมอีกครั้ง

จากหัวข้อของแคมเปญสู่ตัวตนสร้างสรรค์ที่ปรากฏอย่างต่อเนื่อง

ความเป็นไปได้จะกว้างขึ้นเมื่อพิจารณาทาเลนต์ผ่านชุดของการปรากฏตัวที่ต่อเนื่องกัน แคมเปญหนึ่งอาจเริ่มด้วยภาพพอร์ตเทรต ต่อด้วยฉากมุมกว้าง และเผยแง่มุมที่แตกต่างของตัวตนผ่านการศึกษาระยะใกล้ ภาพเหล่านั้นอาจทำหน้าที่ต่างกัน ขณะเดียวกันก็ร่วมกันสร้างความเข้าใจเดียวกันเกี่ยวกับตัวละคร

ในการผลิตที่ครอบคลุมยิ่งขึ้น แนวคิดนี้อาจนำไปใช้กับภาพเคลื่อนไหว คอนเทนต์โซเชียล ประสบการณ์ดิจิทัล หรืออินสตอลเลชันจริง สื่อแต่ละประเภทจำเป็นต้องมีกระบวนการผลิตของตนเอง ภาพนิ่งไม่ได้มอบการแสดงแบบแอนิเมชัน ตัวละครแบบโต้ตอบ หรืออินสตอลเลชันที่เสร็จสมบูรณ์โดยอัตโนมัติ และไม่ควรสับสนความเป็นไปได้เหล่านี้กับรายการฟังก์ชันที่ Lyfera ให้บริการอยู่ในปัจจุบัน

อย่างไรก็ตาม หลักการสร้างสรรค์นี้มีประโยชน์ในขั้นวางแผน เมื่อพิจารณาอัตลักษณ์เป็นอันดับแรก ทีมงานจะถามได้ว่าการปรากฏตัวแต่ละครั้งมีส่วนช่วยอะไร และคุณสมบัติใดจำเป็นต้องคงอยู่ระหว่างการเปลี่ยนรูปแบบ ภาพระยะใกล้อาจกำหนดพื้นผิวเฉพาะ ขณะที่องค์ประกอบภาพระยะไกลทำให้ความสัมพันธ์ของตัวละครกับพื้นที่มีความสำคัญมากขึ้น ทั้งสองแบบอยู่ในแคมเปญเดียวกันได้โดยไม่ต้องทำให้ภาพเหมือนกัน

สิ่งนี้เปลี่ยนวิธีวางแนวคิดแคมเปญแฟชั่นด้วย AI แทนที่จะมองการสร้างภาพใหม่แต่ละครั้งเป็นโอกาสที่แยกขาดจากกัน ทีมสร้างสรรค์สามารถสร้างคลังการตัดสินใจที่มีศูนย์กลางอยู่รอบ ตัวแบบที่ปรากฏซ้ำเมื่อเวลาผ่านไป คลังดังกล่าวจะช่วยแยกแยะวิวัฒนาการที่ตั้งใจไว้ ออกจากการเปลี่ยนทิศทางที่ทำให้การจดจำอ่อนลง

ภาพสำหรับส่วนนี้จัดวาง Céleste ไว้ในสภาพแวดล้อมแฟชั่นเชิงอภิปรัชญาที่เป็นเรื่องแต่งขึ้น โดยพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างผิวสีเหลือบรุ้ง รายละเอียดโลหะอันประณีตของทาเลนต์ และพื้นผิวโดยรอบ เจตนาคือการแสดงให้เห็นว่าอัตลักษณ์ที่มีอยู่แล้วสามารถรองรับทิศทางภาพที่กว้างขึ้นได้อย่างไร โดยไม่ทำให้ฉากนี้ใช้แทนตัวละครสังเคราะห์อื่นใดได้ทั้งหมด

คุณค่าของการแสดงให้เห็นว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์อย่างชัดเจน

ไม่มีเหตุผลที่จะสรุปว่าทาเลนต์รูปลักษณ์มนุษย์ที่มีคุณค่าสูงสุดจะต้องเป็นผู้ที่เลียนแบบมนุษย์ได้แนบเนียนที่สุด โฆษณาทำงานผ่านการสร้างภาพในอุดมคติ การทำให้เป็นนามธรรม และโลกที่จินตนาการขึ้นมาเป็นเวลานานแล้ว สิ่งที่แยกออกจากกายวิภาคทั่วไปอย่างเปิดเผยสามารถสานต่อขนบนี้ได้ เมื่อความแตกต่างนั้นมีจุดประสงค์เชิงสร้างสรรค์ที่ชัดเจน

ใบหน้าที่ประกอบขึ้นจากระนาบพับเปลี่ยนวิธีที่เราอ่านอารมณ์บนใบหน้า ม่านเส้นใยเบนความสนใจไปยังการเคลื่อนไหวและแสง ดวงตาสีดำสนิทสามารถนำความรู้สึกห่างเหินเข้ามาสู่ภาพเหมือนที่มีพื้นผิวและสัดส่วนของผิวคุ้นตาอยู่แล้ว องค์ประกอบเหล่านี้น่าสนใจขึ้นจากความสัมพันธ์ที่สร้างร่วมกับส่วนอื่นของภาพ

การระบุอย่างชัดเจนว่าตัวแบบเป็นสิ่งประดิษฐ์ยังช่วยให้ผู้ชมมีบริบทที่จำเป็นต่อการตีความ Lyfera ระบุว่าบุคคลเหล่านี้เป็นทาเลนต์ประดิษฐ์ และอธิบายแนวทางไว้ใน การเปิดเผยข้อมูล AIจากนั้นผลงานจึงสามารถได้รับการพิจารณาในฐานะสิ่งที่สร้างขึ้นโดยมีเจตนาและยอมรับต้นกำเนิดของมัน แทนที่จะต้องอาศัยการที่ผู้ชมเข้าใจผิดว่าตัวแบบเป็นบุคคลจริง

แฟชั่น ยานยนต์ สินค้าหรูหรา และเทคโนโลยี ล้วนเป็นพื้นที่อันเหมาะสมสำหรับการสำรวจแนวทางนี้ เพราะแต่ละวงการต่างใช้วัสดุและร่างกายเพื่อสื่อแนวคิดที่ก้าวพ้นคำอธิบายผลิตภัณฑ์ในเชิงการใช้งาน ทาเลนต์โฆษณารูปลักษณ์มนุษย์ที่สร้างด้วย AI เพิ่มผู้เข้าร่วมที่เป็นไปได้อีกหนึ่งรายให้กับกระบวนการนั้น ประโยชน์ของสิ่งนี้ขึ้นอยู่กับความแม่นยำของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร แคมเปญ และผู้คนที่ได้พบเห็นตัวละครนั้น

ดังนั้น ใบหน้าใหม่ของแคมเปญอาจเป็นมนุษย์ สิ่งประดิษฐ์ หรือจงใจทำให้ระบุได้ยาก สิ่งสำคัญคือทางเลือกนั้นช่วยให้แบรนด์สื่อสารบางสิ่งที่ผู้คนจดจำได้หรือไม่ และตัวแบบมีบุคลิกมากพอที่จะทำให้ผู้ชมสนใจกลับมาดูอีกครั้งหรือไม่